قانون | محصولات طبیعی و ارگانیک

ورود / ثبت نام

همه چیز در مورد روغن براهمی !

همه چیز در مورد روغن براهمی !

فهرست مطالب
  • روغن براهمی چیست؟

    روغن براهمی یک روغن اصالتا هندی است که مهمترین خاصیت آن رشد و تقویت مو می باشد.

    در سال های اخیر با رشد زندگی ماشینی و آلودگی های ناخواسته پوست و مو و همچنین فراگیرشدن رنگ موها و لوازم آرایشی شیمیایی که موجب کدر شدن و عوارض جانبی پوست و مو می شود، استفاده از این روغن به علت خواص شگفت انگیز آن در بهبود رشد و درخشان کردن مو افزایش پیدا کرده است.

    روغن براهمی و درخشانی مو

    روغن براهمی چگونه ساخته می شود؟

    روغن براهمی معمولا از دو گیاه باکوپا مونیری و گوتوکولا به روش پایه استخراج می شود. هرچند بعضی از تولید کنندگان تنها از یکی ازین دو گیاه استفاده می کنند.

    گیاه گوتوکولا یا همان آب قاشقی یا قدح مریم  با نام علمی سنتلا آسیتکا (Centella asiatica) است.

    گیاه باکوپا مونیری نیز همان ناز باتلاقی (Bacopa monnieri) می باشد.

     

    فواید و خواص روغن براهمی

    مهمترین و رایج ترین خاصیت روغن براهمی اصل، تقویت مو می باشد. این روغن در بهبود و تقویت ابرو، مژه و ریش و سبیل نیز موثر است.

     

    موارد مصرف موضعی روغن براهمی

    • تقویت رشد موی سر
    • بهبود ریزش مو و ابرو
    • براق کننده مو
    • نرم کننده مو
    روغن براهمی و تقویت مو

    میزان مصرف وطول درمان با گیاه براهمی

    گیاه خشک شده آب بشقابی، پودر یا عصاره (مایی یا پماد) برای مصارف موضعی به کار می روند.
    گیاه را به صورت خوراکی بیش از شش هفته نباید مصرف نمود. افرادی که تمایل به مصرف گیاه بیش از شش هفته دارند، باید دو هفته مصرف آن را قطع نمایند و سپس دوباره شروع به مصرف نمایند.
    عصاره گیاه را به صورت موضعی به طور روزانه و حداکثر به مدت دو ماه باید استفاده نمود.

    دم کرده :  ۰/۶ گرم برگ های خشک شده یا دم کرده آن سه بار در روز

    عصاره مالی :  ۵-۳ میلی لیتر سه بار در روز

    عصاره استاندارد شده (۴۰ درصد آسیاتیاکوزید ، ۳۰ درصد اسید آسیاتیک و مادکاسسیک ، ۱-۲ درصد
    مادکاسسوزید) : 
     ۲۰-۴۰ میلی گرم سه بار در روز

    کپسول :  ۴۰۰-۵۰۰ میلی گرم در روز
    کرم ، پماد :  بر روی موضع روزی دو بار مالیده شود.

    میزان مصرف معمول خوراکی این گیاه ۶۰۰ میلی گرم سه بار در روز میباشد .

    روغن براهمی و موارد مصرف

    احتیاط، عوارض جانبی و منع مصرف خوراکی گیاه براهمی

    زنان باردار و شیرده، بیماران کلیوی یا کبدی باید از مصرف گیاه اجتناب نمایند و همچنین بیماران با سابقه درماتیت تماسی باید با احتیاط گیاه را مصرف نمایند. افراد مبتلا به افسردگی باید به دئدلیل خواب آلودگی و افزایش زمان خواب تحت نظر قرار گیرند.
    توجه: مصرف موضعی فرآورده های براهمی، عوارض فوق را ندارد.

     

    روش تشخیص روغن براهمی تقلبی از اصل

    روغن براهمی اصل معمولا سبز رنگ است و بویی شبیه بوی چمن تازه یا گیاه حرارت دیده می دهد.
    غلظت این روغن شبیه روغن زیتون یا کنجد بوده و در صورتی که به صورت مخلوط شده با روغن سیاهدانه به فروش برسد، بوی آن را به خود می گیرد.

    مصارف درمانی گیاه براهمی در طب سنتی ایران و جهان

    به طور سنتی در هندوستان ، گیاه براهمی برای درمان بیماریهای پوستی، سیفلیس، روماتیسم، جذام، بیماریهای مغزی، صرع، هیستری ، به عنوان لوسیون برای صاف شدن مو و تونیک مو به کار میرود. به طور متداول نیز این گیاه در هندوستان و پاکستان برای بهبود قدرت بدنی و به عنوان یک انرژی دهنده یا تونیک گیاهی به کار می رود.
    در طب آیورودا از این گیاه به عنوان جوان کننده و تسکین دهنده سلولهای عصبی و مغزی، افزایش دهنده هوش و بهبود بخش حافظه استفاده می نمایند.
    در جنوب شرقی آسیا، از این گیاه برای افزایش فعالیت مثانه و همچنین برای درمان اسهال، برخی بیماریهای چشم، آسم، فشار خون و التهاب به کار میرود.
    در کشور فیلیپین برگ گیاه را به صورت ضماد برای زخمها، بریدگی های خفیف و خراشیدگی به کار میبرند. به طور سنتی در کشورهایی مانند اندونزی و شبه جزیره مالی به دو صورت خوراکی و موضعی برای بهبود زخمها و همچنین درمان لکوره و تب توکسیک استفاده مینمایند.
    مصرف عصاره ی این گیاه نیز به عنوان داروی بهبود دهنده زخم، دارای تاریخچه طولانی در اروپا می باشد. این گیاه به صورت ترکیبی با گیاهانی مانند صبرزرد (barbadensis Aloe) و اسطوخودوس (angustifolia Lavandula ) برای بازسازی پوست و به عنوان عامل نرم کننده استفاده میشود . علیرغم مصرف طولانی مدت در طب سنتی، این گیاه به عنوان اولین عصاره خشک حاوی تری ترپنویید در دارونامه کدکس از سال ۱۸۸۴ تا سال ۱۹۴۱ مطرح بود که سه سال بعد از آن، مولکولهای تریترپنویید توسط Boiteau.P متخصص فرانسوی استخراج شد.
    در دارونامه کشورهای مانند استرالیا، بلژیک، فرانسه، مکزیک، ایتالیا، سنگاپور و اسپانیا از این گیاه به فرمهای دارویی موضعی (به خصوص دهان) برای درمان زخم، اسکار و کلوییدها وجود دارد. به طور رایج این گیاه به صورت خوراکی باعث کاهش استرس و خستگی ، برای بهبود حافظه، بهبود قدرت یادگیری، کاهش اضطراب و افسردگی استفاده میشود. در مالزی از آن به صورت سبزی تازه در سالاد استفاده میکنند و معتقد هستند که این گیاه دارای اثرات مفیدی در بهبود حافظه، فراموشی، اضطراب و اگزما دارد .

     

    مواد موثر و ترکیبات گیاه براهمی

    ترکیبات گیاه براهمی (آب بشقابی) شامل فلاونوییدها (کویرستین، کامپفرول)، گلیکوزیدهای مختلف، ترپنوییدها (آسیاتیاکوزید، سنتللوزید، مادکاسوزید، براهموزید، براهمینوزید)، مادکاسسول، اسید مادکاسسیک، اسید آسیاتیک، اسید آسیاتیسنوتیک، اسید سنتلیک، اسید سنتویک، ایزو تانکونزید، اسیدهای چرب، آمینو اسیدها، فیتواسترول و تانن میباشد.

    در فارماکوپه اروپا بخشهای هوایی این گیاه حاوی حداقل شش درصد مشتقات تام تریترپنویید به خصوص
    آسیاتیاکوزید است و به عنوان منبع مهمی در گیاه خشک محاسبه میشود .

    گیاه کامل حاوی حداقل دو درصد گلیکوزیدهای استر تریترپنی (آسیاتیاکوزید، مادکاسوزید) است و شناسایی گلیکوزیدهای استر تریترپنی به خصوص آسیاتیاکوزید توسط کروماتوگرافی لایه نازک و اسپکترواسکوپ صورت میگیرد .
    با هیدرولیز آسیاتیاکوزید(C48H78O19) مادکاسوزید
    (C48H78O20) اسیدآسیاتیک، گلوکوز رامنوز تولید میشود

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای

    بلاگ